| lyric | 1. Fröid isch öppis, wo me nid chan chauffa;
da chasch dFüess bis zu de Chnüü ablaufa,
Fröid blybt öppis, wo me nie chan chauffa.
Fröi di doch! Du muesch nu sälber wele
und nid immer tänke: hettsch halt sele.
Fröid isch öppis, wo me nie chan bschtele.
2. Fröid isch öppis, wo t muesch selber ha.
Wänn si häsch, dänn muesch di fröie draa
und si nid so liecht zun Händ uslaa.
Häsch du Fröid, dänn lass de Nachber gspüre,
dänn törfs niemert um dich ume früüre.
Mit der Fröid schasch dini Zuekunft stüüre.
3. Fröid isch eine vo de rare Sache,
wo demit no mee chasch glöückli mache.
Wänns der glingt, häsch Grund zum herli lache
Fröid lyt nid eifach um is ume.
Fröid wird nu langsam vo ine gspune.
Ich fröi mi und mag au öi d Fröid gune! |