| lyric | 1. Morge früe, wenn d Sunne lacht
und sich alles lustig macht,
gohn i zu de Chüene use,
lo mer s ab em Tau ned gruse,
bi de Chüene uf de Weid
het der Senn si Freud.
2. Has doch sänkt es chäm derzue,
das i gäb e Chüejerbueb.
Uf de Bärge isch guet läbe,
d Chüejer juchze ned vergäbe,
bi de Chüene uf der Weid
het der Senn si Freud.
3. Chleb u Bösch u Spiess u Stärn,
chömet här, i gsehn ech gärn,
lueget nur, i ha kei Stäcke,
i der Täsche han i z läcke,
chömet, chömet alli zue,
i ha Scahe gnue.
4. Lueget au mis Bethli a,
wien es sich dri schicke cha!
Es cha mälche und cha chäse,
Nidle schwinge mit em Bäse,
alles was me chönne muess,
isch ihm au kei Buess.
5. Ja, nes Wybli han i do,
s git bi Gott nid mängi so!
We me uf dem Bärg will blybe,
muess me öppe trachte z wybe,
muess es Sennermeitschi ha,
das brav schaffe cha. |