| lyric | 1. Äs schlaat und schlaat, ding-dang-ding-dang,
äs schlaat all Tag und schlaat scho lang,
myys Ührli, yysers Zyt.
Und ziä-n is uff, so wirds niä miäd:
ding-dang-ding-dang, äs ständigs Liäd,
ding-dang, wiä lang, wiä wyt?
2. Und was myys Ührli äionisch schlaat,
das isch verbyy, für das isch z spaat,
äs zwäits Maal schlaats äs niä.
Ding-dang verby ding-dang scho z Änd,
äs rinnt wiä fyynä Sand dur d Händ,
fort ischs dü wäisch nit wiä.
3. Dr äint sait „eersch“, dr ander „scho“,
a jedem läüfed d Stund dervo:
ding-dang scho glyy verbyy!
Ischs scheen gsi, säisch: Wiä schnell gand d Stund,
im Schmärz bisch froh, wenn ds Moorä chunt,
nur: jung wirsch nit derbyy!
4. Myys Ührli het s wiä d Sunnä-n äü
nit gmiätli immer, aber gnäü
so, wiä s dr Herrgott will.
Hitt Züäversicht und Luscht und Fräid
und moorä scho Verdruss und Läid,
myys Ührli staht nit still.
5. Äis Tags, ich wäiss nit wenn und wo,
hin ich de trüürig oder froh,
da schlaat ä letschti Stund.
Ich hoffä fescht, äs giäng nu lang.
Los, gheersch myys Zyyt: ding-dang ding-dang
Ich wäiss: ds letscht ,,ding-dang“ chunt! |