| lyric | 1. De Freühlig mit sim warme Huuch
zieht langsam ’s Tal duri.
Er goht wit ufe bis is Tal
und wärmt mit hellem Sunnestrahl
die SChattehalde wäg vom Schnee,
grad ufe bis zum ewge Schnee.
De Früehlig chunnt,
er isch nümm wit,
mir planget uf die schöne Zyt. |