| lyric | 1. Wänn zwee sich rächt de Grind verschlönd
und nüd grad vor mim Huus,
Dänn tänk i: nämed halt denand!
Ich mach mer nüd vill druus.
2. Isch’s aber vor mim Gartehag,
Dänn lueg i nächer zue,
Und keim vo beide rate-n-i,
Mys Gätterli uf z’tue.
3. Ich stelle mich im Gatter uf.
En Bängel i der Hand.
My Heimet, Huus und Feld und Hof
Isch für mich heiligs Land.
4. Es wär nüd ’s eerschmal, daß mer da
Am Gartehag müend schtah,
di andere wüsset’s jetz efang:
„Deet chasch müd me gah!“
5. Mer chifled sälber öppedie,
Es isch is mängsmal z’wohl;
Chäm aner dänn en Find dethäär,
dänn simer eins, jawohl!
6. So schtömer hüt au wider da:
Es nämed zwee denand!
Mir gänd uf eusi Gränze-n-acht,
De Bängel i der Hand! |