| lyric | 1. Es zieht e Bueb dürs Dörfli us
und wott jetz furt i d’Fröndi gah;
und wo-n-er chunt zum letschte Huus,
da blybt er vor em Gärtli stah.
2. Am Rosehag es Meitschti steiht
und luegt dr Bueb gar trurig a;
Är tröschtets, git ihm d’Hand und seit:
„Wenn d’Rose blüeje, bin-i da!“
3. Und wones Jahr verby isch gsy,
und d’Rose glüchtet hei am Hag,
da isch kei Bueb bim Hus verby,
wo ds Meitschi gluegt het Tag für Tag.
4. Druf isch dr Winter cho i ds’ Land ...
Zum Chilchhof hei si ds Meitschi treit;
Sys Müeti het ihm no i d’Hand
es Strüßli rote Rose gleit. |