| lyric | 1. Uf lyxe Socke het si d'Nacht
im töifste Schrund verschloffe,
u d’Alpewält steit gross u wyt
der Morgesunnen offe.
2. Wie lötigs Silber rünned d’Bäch
vo allne Grät u Zagge,
u drüber wäiht im scharfe Luft
e wyssi Wulcheflagge.
3. I chlätterre vo Flueht zu Flueh
i ds Morgeliecht u hööcher
es bringt mi jede Schritt u Griff
z’düruf em Herrgott nöcher. |