| lyric | 1. Wie schöön bisch du, o Häimet,
wäns grüenet über Nacht,
und d Sunn i sHerrgotts Stube
em Früelig d Tüür uufmacaht.
Mängs hunterdtuusig Chriesböim
blüend jez im ganze Land,
si stönd em Mäie z Eere
im finschte Hoochsuggwand.
2. S Hëërz gaat mer uuf vor Frööni,
ab so vil Bluescht und Glanz.
D Böim händ, wie Brüüt im Schleyer,
rundum en Mäiechranz.
A mängem schööne Plätzli
han i an Schöpfer tänkt,
ha tanket für das Wunder,
won er is all Jaar schänkt.
3. Wän d Ëërde nöi verwachet,
na lnager Winternacht
und si de Früelig zäiget
i syner ganze Pracht,
dän blüets ä i mer ine
und jublets von eläi:
so schöön isch öisi Häimet
halt glych nie win im Mäi! |