| lyric | 1. Alimal, wänns Früelig wird,
tueds im Häärz rumoore,
d Puurschte gönd vo d Feischter,
d Meitli spitzed d Ohre.
Alimal wänns Früelig wird.
2. Alimal, wänns Früelig wird,
fangts im Häärz aa trybe,
eine gaad is Pfyffeholz,
dise tänkt as wybe.
Alimal wänns Früelig wird.
3. Eine macht sys Gütschli zwääg
für es Sundigfahrtli,
und syn Schatz verzwatzlet schier,
hindrem Huus im Gäärtli.
Alimal wänns Früelig wird.
4. Alimal, wänns Früelig wird,
ischt alls ab der Chetti,
d Puurschte säged: „Wottsch mi, Schatz?
d Meitli: Ja, dich wetti“.
Alimal wänns Früelig wird. |