| lyric | 1. Häscht scho vo miner Heimat g'hört? Det chasch di no verwile. Wänn ringsum dich de Lärme stürt dänn gang zu eus’re Chile. Bin’ Friedhof-Linde rueht sich’s guet, es triebet Bluest und Chnöpsli und wänn mer eus begrabe tuet, dänn hänkets trurig Chöpfli.
2. Du ufe luegt en blaue See, chascht wit i d’Berge g’schaue. Sie grüßed mit em ew’ge Schnee zu eus’re gruene Aue. S’hätt herrli schöni Sunneblätz am Bergeshang det obe. Im Winter aber chunts wie lätz cho stürme und cho tobe.
3. Und frögist dene Lüte na so chan der’s fröhli säge: es chunt der jede Schwizermaa mit „Grüeß du Gott“ entgäge. Drum wer vo miner Heimet ghört, decha si’s Herz verlüre, wänn’s Chüerglüt dur d’Matte tönt, dänn tuet mer ’s Heiweh g’spüre. |