| lyric | 1. Im erste Bank ganz vorne isch sie gsässe mit lange Zöpf und hät fast gar nüt gseit. Zom Znüni het sie Ankewegge gässä Und immer Schöss mit Tierlimuster treit. Im Pärlifangis amigs i der Pause, do han i gschpienzlet, dass sie mit mir rennt. Sie dänket jetzt, ja typisch Gofeflause. Händ sie än Ahnig, i mir drinn das chunt mir immer no in Sinn Häts meh als nume s'Füür in Holland brännt. I bi so richtig durenand gsi und wär absolut im Stand zu säge Ankebälleli, du bisch min Schatz. Aber dasmol selbverständli hani nüt gseit und schlussendli heimli träumt vom Ankebälleli, mim Schatz. Bis den s'Ankebälleli vo selber cho isch und mir gseit het, dass es froh isch wien ich lieb mit ihm seig wie sös keine meh. Und dann natürlich ischs um mi und s'Ankebälleli grad glich so richtig zünftig uf de Schuelreis gscheh.
2. Vor churzem bin i Zmittag vor de viere Go laufe mit de Frau und mit em Hund. Do gsehn i, das mer öper bim spaziere Won ich doch känne müst entgäga chunt. Mer lueged üs it Auge uf 10 Meter, und schlocked uf Kommando 3x leer, ja isch sie das und isch das ächt de Peter, dä säbmol det im Schuelhusplatz und i de Päärlifangisschatz, jo nei wie lang isch das scho här. I bi so richtig durenand gsi und wär absolut im Stand zu säge, Ankebälleli, jo gits die no. Aber dasmol selbverständli hani nüt gseit und schlussendli Bim ä Grüezi und wie gots, si glah. Bis den s'Ankebälleli vo selber cho isch und mir gseit het, dass es froh isch mi no einmal ganz per Zuefall wieder zgseh. Denn isch natürlich ein Moment um iuch, und s'Ankebälleli grad glich so fascht wie säb mol uf de Schuelreis gscheh |