| lyric | Allegraivla vita mia, quaists bels munts dad abiter, il pastur nun ho fadia, üngün raig m’po invilger: paun e lat la fam sustainta, lâppetit cul poch s’cuntainta, he tuot que chi am accuorra, o che mê vuless eua pü!
Cu r al tschêl vo oour l’aurora ed il di vo a spunter, il sulagl süls ots splendura, vegn la scoss’ a pasculer, gir intuorn sün la pas-chüra, chaunt e sagl fin il di düra, cun il lat fatsch la chascheda, che algrezcha, che plaschair!
Curpü tard il di s’inclina e’l sulagl voul tramunter, dun eau flo in mia tüba, fand la pizza resuner. E las vachas in alura abandunan la pas-chüra, obedind sül clam descendan, vers il stevel vaun mügind. Uschè bod il temp s’apporssma, la bell’alp da banduner, e pigliand cun nus la scossa nos adieu la stuvains fer: A revair, cheras muntognas! A revair gods e funtaunas! Cur ün’otra sted arriva, gnis darcho vus per chatter. |