| lyric | Il polsch, il cumandant, as metta sü davant, Tuot tschels, quels stan in lingia, ma ün quel fa da schimgia. Id es il daintulin, el es amo pitschnin. Be il daint da llich, quel as schen’ün zich. Daspera ün standerl es eir ün pa tamberl. Il daint d’anè nu sa perche. Il polsch quel sbraja: „Uschè nu vaja!“ El va plü daspera, ed il puogn as serra. Il polsch es cludi ainit, il daintulin cuntaint. |