| lyric | 1. Jonge dochter, wil niet treuren,
’t is Sint Anna die komt aan,
en ’t zal nog wel eens gebeuren
em de dag die zal vergaan.
Laat ons dansen, laat ons springen,
laat ons malken groop plezier.
En dat met contentement,
zo een leven, zo een eind’.
2. En Sint Anna die gaat feure,
zij gaat naar een ander land;
en wij zitten hier te treuren
met ons geldjen heel van kant.
En wij ziten in de kamer
met ons kussen op de knien.
Is dat niet een groot verdriet?
Geerne werken doen we niet! |