| lyric | 1. L'alva para plaun e plaun,
e l’aurora la damaun,
uss sclarend il firmament,
coluresch’ igl orient.
2. Ed allur’ cun la splendur
nova veta e ramur,
spert entscheiva as’alzar,
per il di nus annunziar.
3. Ils utschles cun lur cantar
fan la selva resunar,
senza paus tuts animals
spert percuoran munts e vals.
4. Cun letzia il carstgaun
contemplescha la damaun,
laud ed er entraziament
porta el al Tutpussent. |