| lyric | S'isch e wahri Gottesgab
sone Sunndignamittag!
1. Wo me mit dem Wärchtiggwand
o grad d'Sorge hänkt a d'Wand,
und im neue Sunndighuet
d'Hustür bschließt, e Jutzer tuet,
weiß am Waldrand dört im Schatte
ds'liebschte Meitschi uf eim warte!
So ne Sunndignamittag
isch e wahri Gottesgab!
2. We mir wandre Hand i Hand,
selig schtill dur Summerland.
Mache erscht dert obe halt,
zmitts i üsem liebeWald,
wo ne Gsang wie in re Chilche
üs vo Härze heißt: gottwilche.
So ne Sunndignamittag
isch e wahri Gottesgab!
3. Sitze weich im grüene Moos,
wärchtigmüedi Händ im Schooß.
Lose gärn däm Orgelklang,
schpielt dr Wind de Böum entlang.
Rede nüt, doch sinne ds'Glych:
Wüsse-n-üs i'r Liebi rych.
So ne Sunndignamittag
isch e wahri Gottesgab! |